{"id":27770,"title":"Notebook","dimensions":"","date_begin":"1978-01-01","material":"Ink on paper","art_status_id":13,"legal_status_id":84,"category_id":26,"platform_id":1,"deleted":false,"asset_count":18,"stream_count":0,"collection":"Jef Verheyen Archive","cached_tag_list":"Jef Verheyen Notebooks Notes list of works Concorde Druiden Provence Vlaanderen Italië Fiesole","publishing_process_id":1,"annotation":"\u003cp\u003eNotebook containing texts, sketches and list of works\u003cbr /\u003e\r\n\u0026nbsp;\u003c/p\u003e\r\n\r\n\u003cp\u003e\u003cstrong\u003eTranscription\u003c/strong\u003e\u003cbr /\u003e\r\n\u0026nbsp;\u003c/p\u003e\r\n\r\n\u003cp\u003e\u003cem\u003eSommige schilderijen krijgen plots een innerlijk licht en ik kwam er tot nu nog niet achter waarom dat soort licht ontstaat.\u003cbr /\u003e\r\nAls schilder kan men slechts hopen dat die soort toestand ontstaat op het doek, zodat het platte vlak tot een oneindige diepte wordt.\u003cbr /\u003e\r\nEr is iets van de mysterieuze verbinding met het wezen van de natuurlijke dingen die mij in staat stelt soms zulke schilderijen te maken.\u003cbr /\u003e\r\nDeze vaststelling doet mij ook inzien hoe weinig belang of zin \u0026ldquo;het bezitten\u0026rdquo; in zich heeft.\u003c/em\u003e\u003c/p\u003e\r\n\r\n\u003cp\u003e\u003cem\u003eMisschien is dat de werkelijke weldaad van de woestijn. \u003c/em\u003e\u003c/p\u003e\r\n\r\n\u003cp\u003e\u003cem\u003e\u0026nbsp;\u0026nbsp;\u0026nbsp;\u0026nbsp;\u0026nbsp;\u0026nbsp;\u0026nbsp;\u0026nbsp;\u0026nbsp;\u0026nbsp;\u0026nbsp;\u0026nbsp;\u0026nbsp;\u0026nbsp;\u0026nbsp;\u0026nbsp;\u0026nbsp;\u0026nbsp;\u0026nbsp;\u0026nbsp;\u0026nbsp;\u0026nbsp;\u0026nbsp;\u0026nbsp;\u0026nbsp;\u0026nbsp;\u0026nbsp;\u0026nbsp;\u0026nbsp;\u0026nbsp;\u0026nbsp;\u0026nbsp;\u0026nbsp;\u0026nbsp;\u0026nbsp;\u0026nbsp;\u0026nbsp;\u0026nbsp;\u0026nbsp;\u0026nbsp;\u0026nbsp;\u0026nbsp;\u0026nbsp;\u0026nbsp;\u0026nbsp;\u0026nbsp;\u0026nbsp;\u0026nbsp;\u0026nbsp;\u0026nbsp;\u0026nbsp;\u0026nbsp;\u0026nbsp;\u0026nbsp;\u0026nbsp;\u0026nbsp;\u0026nbsp;\u0026nbsp; einde 1978 woensdag\u003c/em\u003e\u003c/p\u003e\r\n\r\n\u003cp\u003e\u0026nbsp;\u003c/p\u003e\r\n\r\n\u003cp\u003e\u003cem\u003eMisschien is het daar waar de kleur ophoudt, iets blauw \u0026ndash; rood of groen te zijn, dat zij levend begint te worden.\u003c/em\u003e\u003c/p\u003e\r\n\r\n\u003cp\u003e\u003cbr /\u003e\r\n\u003cem\u003een moi, celui qui peint n\u0026rsquo;est pas l\u0026rsquo;homme qu\u0026rsquo;on voit\u003cbr /\u003e\r\n[?] bien ici je ne suis que peintre.\u003c/em\u003e\u003c/p\u003e\r\n\r\n\u003cp\u003e\u003cem\u003eHet is wel erg moeilijk zonder kultureel kontakt te leven, of is het moeilijk omdat ik nog niet autonoom genoeg ben. Waarschijnlijk moet ik toch eens kiezen tussen hier en ginder maar doet de tijd dat niet als uit zichzelf?\u003cbr /\u003e\r\nSoms zit ik hier als een oude vrijster die haar verloren liefde [niet kon?] vergeten.\u003cbr /\u003e\r\nMet Vlaanderen en ik is dat ook zoiets, of wil ik gewoonweg mijn vergaande herinneringen niet prijs geven?\u003c/em\u003e\u003c/p\u003e\r\n\r\n\u003cp\u003e\u003cem\u003eItali\u0026euml; ben ik langzaam aan \u0026rsquo;t kwijt spelen, of is het Itali\u0026euml; dat mij verliest.\u003cbr /\u003e\r\nIk had nooit gedacht dat ik eens genoeg zou krijgen van Itali\u0026euml;, ik moet wel erg veranderd zijn de laatste jaren.\u003cbr /\u003e\r\n\u003cbr /\u003e\r\nIn \u0026ldquo;Ten Bosch\u0026rdquo; werken valt wel mee maar ginder is alles naar binnen gekeerd, er komt zeer weinig van buiten uit en men moet er alles \u0026ldquo;in zichzelf\u0026rdquo; zoeken.\u003c/em\u003e\u003c/p\u003e\r\n\r\n\u003cp\u003e\u003cem\u003eHier [lees: Provence] komt de stimulans van buiten door de harmonische kracht die men overal aanwezig weet, alle zintuigen zijn ingeschakeld en concorderen onder elkaar. \u003c/em\u003e\u003c/p\u003e\r\n\r\n\u003cp\u003e\u003cem\u003eIn samenwerking met alles leven is zeker de kracht die andere dimensies opent.\u003c/em\u003e\u003c/p\u003e\r\n\r\n\u003cp\u003e\u003cbr /\u003e\r\n\u003cem\u003eLangzaam voel ik alles veranderen en met dat gevoel mee kunnen leven is me ruimschoots genoeg.\u003cbr /\u003e\r\nDe geweldige harmonie van het kosmisch gebeuren doet het heelal trillen en tintelend pinkelen de sterren.\u003c/em\u003e\u003c/p\u003e\r\n\r\n\u003cp\u003e\u003cem\u003e\u0026nbsp;\u0026ldquo;le gui\u0026rdquo; of de gewijde plant der Druiden was (of is) het bewijs van de uitzonderlijke kracht die de Druiden bezaten. \u003c/em\u003e\u003c/p\u003e\r\n\r\n\u003cp\u003e\u003cem\u003eZij deden door het samenbundelen van hun innerlijke kracht die plant (groeien) ontstaan en groeien, en na een zekere tijd werd de marentak als bewijs van uitzonderlijke kracht ceremonieel verwijderd. De oefening met het zaad dat men moet doen groeien, in een kortere tijdsspanne dan de normale groeiperiode, is een dergelijke praktijk.\u003c/em\u003e\u003c/p\u003e\r\n\r\n\u003cp\u003e\u003cem\u003eDe tekening of het symbool van de vijfhoek dat op het bolletje te zien is heeft misschien niet rechtstreeks met deze oefening te doen. Maar het is wel een bewijs dat wij deel uit maken van een geheel, of dat wij met alle dingen samen verbonden zijn in een ontzaglijk systeem.\u003c/em\u003e\u003c/p\u003e\r\n\r\n\u003cp\u003e\u003cem\u003eMisschien is het samenbundelen van tijd, het versnellen (van) of vergroten van de intensiteit verhoogde levenskracht\u003c/em\u003e\u003c/p\u003e\r\n\r\n\u003cp\u003e\u0026nbsp;\u003c/p\u003e\r\n\r\n\u003cp\u003e\u003cem\u003eWaarschijnlijk is er een overlevering in alles, een gedeelte dat men kan aanvoelen en misschien begrijpen. \u003c/em\u003e\u003c/p\u003e\r\n\r\n\u003cp\u003e\u003cem\u003eMen wordt naar de voedingsbodem terug geroepen zoals een magneet metalen aantrekt. De heimwee naar de oorsprong of het verlangen naar de triomfantelijke aanwezigheid van de schoonheid doet me steeds terug naar Itali\u0026euml; keren.\u003c/em\u003e\u003c/p\u003e\r\n\r\n\u003cp\u003e\u003cem\u003eDe aanwezigheid van de hoge, donkere rechte cipressen rond het theater van Fiesole, maken mij zo wak dat ik van weemoed zou willen verdwijnen, gewoonweg opgelost worden in een wervelwind van donkergroen smaragd licht. \u003c/em\u003e\u003c/p\u003e\r\n\r\n\u003cp\u003e\u003cem\u003eHet is wel de invloed van zekere kleuren onder elkaar die me bezig houdt verder te werken.\u003cbr /\u003e\r\nDe relatie\u003c/em\u003e\u003c/p\u003e\r\n\r\n\u003cp\u003e\u003cem\u003eMisschien is het kunnen schilderen een weldaad. De tegenpool of de andere kant van de medaille is dat men zo weinig terugkrijgt van \u0026ldquo;de vrienden\u0026rdquo;. T.t.z. van de vroegere vrienden die de evolutie, en een grotere vorm van succes niet kunnen waarderen omdat zij stil blijven staan, of beter gezegd niet kunnen evolueren.\u003cbr /\u003e\r\n\u003cbr /\u003e\r\nDit is misschien het groot voordeel van met niets aan te vangen, en ik bedoel dat niet op materieel vlak. De verbijstering van de eerlijke jonge schilder is zeer groot, dit soort eenzaamheid kennen slechts zijn geestesgenoten en in de maatschappij heeft hij geen plaats of zin, vermits hij nog die zin aan zijn werk moet geven.\u003cbr /\u003e\r\n\u003cbr /\u003e\r\nTerwijl de andere jongeren door hun ouders geholpen worden, of door die hulp op een plaats in de samenleving geplaatst worden, leeft de jonge schilder aan de rand van de samenleving.\u003cbr /\u003e\r\n\u003cbr /\u003e\r\nZijn productie heeft geen een re\u0026euml;le waarde, alles wat hij maakt is onvolledig omdat zijn persoonlijkheid nog veel te gespleten is, en zijn bezigheid door de burgerij echt niet \u0026ldquo;au serieux\u0026rdquo; genomen. Af en toe wordt hij toch wel geholpen, door andere marginalen, en zo zijn geloof groot genoeg is, ziet hij wel eens een \u0026ldquo;een engel\u0026rdquo; verschijnen. Vermits Engelen \u0026rsquo;s nachts op tocht zijn, leeft de jonge schilder ook in het donker. \u003c/em\u003e\u003c/p\u003e\r\n\r\n\u003cp\u003e\u003cem\u003eIn feite is het ongelofelijk hoe sterk de aantrekkingskracht van de maatschappij werkt. Alles, maar ook alles, is ingesteld om al het andere mee te sleuren in de ronde dans der doden en moet niet uit een uitzonderlijk (speciale) stof gemaakt zijn om niet opgelost te worden in die wervelwind.\u003c/em\u003e\u003c/p\u003e\r\n\r\n\u003cp\u003e\u003cem\u003eVijfentwintig jaar geleden konden wij Dani en ik het Antwerpse stadhuis verlaten, zonder getrouwd te zijn, en met al hun maatschappelijke zever zijn ze nog niet bekwaam wat meer menswaardigheidszijn te doen ontstaan in hun vieze troep.\u003c/em\u003e\u003c/p\u003e\r\n\r\n\u003cp\u003e\u003cem\u003eHoogstwaarschijnlijk is mijn Retrospectieve in Brussel, Paleis voor Schone Kunsten, het bewijs dat de schilderkunst sterker is dan de maatschappij.\u003c/em\u003e\u003c/p\u003e\r\n\r\n\u003cp\u003e\u0026nbsp;\u0026nbsp;\u0026nbsp;\u0026nbsp;\u0026nbsp;\u0026nbsp;\u0026nbsp;\u0026nbsp;\u0026nbsp;\u0026nbsp;\u0026nbsp;\u0026nbsp;\u0026nbsp;\u0026nbsp;\u0026nbsp;\u0026nbsp;\u0026nbsp;\u0026nbsp;\u0026nbsp;\u0026nbsp;\u0026nbsp;\u0026nbsp;\u0026nbsp;\u0026nbsp;\u0026nbsp;\u0026nbsp;\u0026nbsp;\u0026nbsp;\u0026nbsp;\u0026nbsp;\u0026nbsp;\u0026nbsp;\u0026nbsp;\u0026nbsp;\u0026nbsp;\u0026nbsp;\u0026nbsp;\u0026nbsp;\u0026nbsp;\u0026nbsp;\u0026nbsp;\u0026nbsp;\u0026nbsp;\u0026nbsp;\u0026nbsp;\u0026nbsp;\u0026nbsp;\u0026nbsp;\u0026nbsp;\u0026nbsp;\u0026nbsp;\u0026nbsp;\u0026nbsp;\u0026nbsp;\u0026nbsp;\u0026nbsp;\u0026nbsp;\u0026nbsp; \u003cem\u003e5 oktober 1979\u003cbr /\u003e\r\n\u0026nbsp;\u0026nbsp;\u0026nbsp;\u0026nbsp;\u0026nbsp;\u0026nbsp;\u0026nbsp;\u0026nbsp;\u0026nbsp;\u0026nbsp;\u0026nbsp;\u0026nbsp;\u0026nbsp;\u0026nbsp;\u0026nbsp;\u0026nbsp;\u0026nbsp;\u0026nbsp;\u0026nbsp;\u0026nbsp;\u0026nbsp;\u0026nbsp;\u0026nbsp;\u0026nbsp;\u0026nbsp;\u0026nbsp;\u0026nbsp;\u0026nbsp;\u0026nbsp;\u0026nbsp;\u0026nbsp;\u0026nbsp;\u0026nbsp;\u0026nbsp;\u0026nbsp;\u0026nbsp;\u0026nbsp;\u0026nbsp;\u0026nbsp;\u0026nbsp;\u0026nbsp;\u0026nbsp;\u0026nbsp;\u0026nbsp;\u0026nbsp;\u0026nbsp;\u0026nbsp;\u0026nbsp;\u0026nbsp;\u0026nbsp;\u0026nbsp;\u0026nbsp;\u0026nbsp;\u0026nbsp;\u0026nbsp;\u0026nbsp;\u0026nbsp;\u0026nbsp; St. Saturnin d\u0026rsquo; Apt\u003c/em\u003e\u003c/p\u003e\r\n\r\n\u003cp\u003e\u0026nbsp;\u003c/p\u003e\r\n\r\n\u003cp\u003e\u003cem\u003eWaarom ik zo vroeg aangetrokken werd door schilderen en schilderijen heb ik nog niet helemaal kunnen achterhalen.\u003cbr /\u003e\r\nWanneer men over re\u0026iuml;ncarnatie spreekt en zo meer zie ik nog altijd niet het verband met mijn grote drang naar schilderen.\u003c/em\u003e\u003c/p\u003e\r\n\r\n\u003cp\u003e\u003cem\u003eNatuurlijk is het schilderen een middel om al het andere te vergeten of te doen verdwijnen of om in een weldoende sfeer te zijn. Ook in de Lierse schildersklas [1946] voelde ik mij \u0026ldquo;als op mijn plaats\u0026rdquo;. Ik verloor mij volledig en daardoor is het me meermalen gebeurd dat ik een sigaret met het brandend gedeelte in mijn mond stak, enfin, het lavend gevoel ergens thuis te zijn, in een huis waar het feest is en goed ruikt naar gebak, appelen en peren, en zondag en zaterdag, zon en sneeuw, vlinders en prisma\u0026rsquo;s, geslepen waaiers met koperen lijsteren, spiegels met sierlijke woorden in diamant geschreven, regenbogen van woorden, ieder schrijver mag daar jaloers op zijn.\u003c/em\u003e\u003c/p\u003e\r\n\r\n\u003cp\u003e\u003cem\u003eHet tegenovergestelde ervan is \u0026ldquo;het zwart water\u0026rdquo;, schrikkelijke draaikolk van het onbewuste die soms zuigt en trekt wanneer men niet uit de verf geraakt, het zwarte drijfzand waaruit men niet weg geraakt tot men het middel terug vindt, het lijf van de engel voelt.\u003c/em\u003e\u003c/p\u003e\r\n\r\n\u003cp\u003e\u003cem\u003eZich door de engelen geholpen weten is een geweldige ervaring.\u003cbr /\u003e\r\nMen mag gerust over geluk spreken wanneer men door de muur van onbeweeglijkheid geraakt. Wat voor een kracht me steeds voort stuurde kan ik niet zeggen, waarom ik steeds \u0026ldquo;ergens\u0026rdquo; heen moest is niet eenvoudig te bepalen, in ieder geval was het een verzet, een niet willen aannemen van een zekere omstandigheid en een weigering van de trivialiteit. Een vluchten was het ook niet omdat ik steeds naar iets toe werd gedreven.\u003cbr /\u003e\r\nDe verwachting van \u0026ldquo;dat andere\u0026rdquo; deed me bewegen tot in me verenigd voelde met het gemeenschappelijke, iets dat men herkent als een weldoend iets, een samenzijn met dezelfde soort.\u003c/em\u003e\u003c/p\u003e\r\n\r\n\u003cp\u003e\u003cem\u003eHet is zeer eigenaardig dat ik steeds die drang in mij voelde en dat ik immer de disponibiliteit van zekere mensen kan herkennen, of dat ik leerde zekere verborgen kwaliteiten te zien. Ergens verwacht men steeds iets en in die verwachting leven loont al de moeite. Dat er veel energie verloren gaat is zeer spijtig maar daaraan kan ik niets veranderen Het contact met anderen is toch altijd het resultaat van verschillend interesses, bewuste of onbewuste verlangens naar positieve ervaringen\u003cbr /\u003e\r\nhet ondernemen van ontdekkingsreizen in het andere wezen. Het is een soort spel waar men de inzet steeds moet vergelijken met wat men terug [bekomt?] Soms stelt men vast dat anderen meer om de inzet van anderen bekommerd zijn dan om hun eigen gedrag tegenover de anderen. Sommigen hebben zo weinig te bieden dat zijn eerst iets moeten ontvangen voordat ze iets kunnen geven, in de talloze contacten die ik had met anderen stelde ik dat dikwijls vast. Mijn leven was echt een spannende geschiedenis, vol van verschillende situaties, omdat ik me steeds verplaatste van milieu, moest ik altijd met andere maatstaven meten en meestal in een andere taal de juiste waarde van \u0026ldquo;de zin\u0026rdquo; trachten aan te voeleln. \u003c/em\u003e\u003c/p\u003e\r\n\r\n\u003cp\u003e\u003cem\u003e\u0026ldquo;La substitution\u0026rdquo; is een ongelofelijke weerspiegelende waarde die uitsluitend door gevoelige mensen wordt gebruikt en voor mij is dat een maatstaf voor hun belangstelling [het?] anderen tegenover.\u003c/em\u003e\u003c/p\u003e\r\n\r\n\u003cp\u003e\u003cem\u003eHet eigenbeeld terug willen vinden is een stupide bezigheid en het bewijs dat men nog niet veel begreep van de verborgen zin der menselijke handelingen. Men kan veel beter spreken over een aanvullende waarde, een waarde die meer veronderstelt en dus zelf niet bezit. Het langzaam veroveren van andere waarden of het verruimen van de persoonlijke mogelijkheden maakt waarschijnlijk de aanbiedingskracht groter en zodanig ook de aantrekkingskracht, la fascination, die men uitoefent in een milieu. Het is ongelofelijk in welke situatie men kan terecht komen, te midden van nonnen leven is ook de moeite.\u003c/em\u003e\u003c/p\u003e\r\n\r\n\u003cp\u003e\u003cem\u003eHerr Direktoer Plfuger, waar zou ik dat anders beleefd hebben en daar alles een kwestie is van intense gevoeligheid, het bezit nemen van de ongekende dimensies me voila devant le faite que je suis devenu quelque chose qui vit hors du commun.\u003c/em\u003e\u003c/p\u003e\r\n\r\n\u003cp\u003e\u003cem\u003e\u0026ldquo;Le dialogue avec l\u0026rsquo;invisible\u0026rdquo; is voor mij de samenspraak met zeer duidelijk zichtbare zaken en wezens. Hun aanwezigheid is meestal sterker dan de dingen der driedimensionale (profane) realiteiten.\u003c/em\u003e\u003c/p\u003e\r\n\r\n\u003cp\u003e\u003cem\u003eHet is zeer eigenaardig dat l\u0026rsquo;invisible me meer aanspreekt en ik dus meer versta [van (hen)?] dan het triviaal gezeur omtrent een voetbalmatch bv.\u003c/em\u003e\u003c/p\u003e\r\n\r\n\u003cp\u003e\u003cem\u003eDe ervaring van de ruimte is versmolten met/in de modulatie van de gevoeligheid.\u003c/em\u003e\u003c/p\u003e\r\n\r\n\u003cp\u003e\u003cem\u003eDe geluiden van de wind \u0026nbsp;en het sterker zachter vervullen dat wat ik bedoel.\u003cbr /\u003e\r\n\u003cbr /\u003e\r\n- Module en modulatie -\u003c/em\u003e\u003c/p\u003e\r\n\r\n\u003cp\u003e\u003cem\u003eDe dynamische wereld van de schilderkunst is iets voor specialisten. In hoeverre dat met intelligentie iets gemeen heeft weet ik niet. In alle geval bepaalt de graad van belangstelling het gedeelte dat iemand kan ervaren bij het bekijken van een schilderstuk.\u003c/em\u003e\u003cbr /\u003e\r\n\u0026nbsp;\u003c/p\u003e\r\n\r\n\u003cp\u003e\u003cem\u003eZacht lila violet met zilveren waas\u0026nbsp;\u0026nbsp;\u0026nbsp;\u0026nbsp;\u0026nbsp;\u0026nbsp;\u0026nbsp;\u0026nbsp; - oranje\u003cbr /\u003e\r\n\u0026nbsp;\u0026nbsp;\u0026nbsp;\u0026nbsp;\u0026nbsp;\u0026nbsp;\u0026nbsp;\u0026nbsp;\u0026nbsp;\u0026nbsp;\u0026nbsp;\u0026nbsp;\u0026nbsp;\u0026nbsp;\u0026nbsp;\u0026nbsp;\u0026nbsp;\u0026nbsp;\u0026nbsp;\u0026nbsp;\u0026nbsp;\u0026nbsp;\u0026nbsp;\u0026nbsp;\u0026nbsp;\u0026nbsp;\u0026nbsp;\u0026nbsp;\u0026nbsp;\u0026nbsp;\u0026nbsp;\u0026nbsp;\u0026nbsp;\u0026nbsp;\u0026nbsp;\u0026nbsp;\u0026nbsp;\u0026nbsp;\u0026nbsp;\u0026nbsp;\u0026nbsp;\u0026nbsp;\u0026nbsp;\u0026nbsp;\u0026nbsp;\u0026nbsp;\u0026nbsp;\u0026nbsp;\u0026nbsp;\u0026nbsp;\u0026nbsp;\u0026nbsp;\u0026nbsp;\u0026nbsp;\u0026nbsp;\u0026nbsp;\u0026nbsp;\u0026nbsp; - goudachtig\u003c/em\u003e\u003c/p\u003e\r\n\r\n\u003cp\u003e\u003cem\u003e\u0026nbsp;\u0026nbsp;\u0026nbsp;\u0026nbsp;\u0026nbsp;\u0026nbsp;\u0026nbsp;\u0026nbsp;\u0026nbsp;\u0026nbsp;\u0026nbsp;\u0026nbsp;\u0026nbsp;\u0026nbsp;\u0026nbsp;\u0026nbsp;\u0026nbsp;\u0026nbsp;\u0026nbsp;\u0026nbsp;\u0026nbsp;\u0026nbsp;\u0026nbsp; alle tinten doorzichtig\u003c/em\u003e\u003cbr /\u003e\r\n\u0026nbsp;\u003c/p\u003e\r\n\r\n\u003cp\u003e\u003cem\u003eIk vraag me af wanneer er eens een volledig uitstekend schilderij zal ontstaan (in mijn atelier)\u003cbr /\u003e\r\nSoms moet ik alles door elkaar vegen om enig licht in de verf te krijgen.\u003c/em\u003e\u003c/p\u003e\r\n\r\n\u003cp\u003e\u003cem\u003eSchilderen is echt zeer moeilijk, en ik ben het echt beu dat de gemeenschap alles over \u0026eacute;\u0026eacute;n kam scheert. Het geknutsel van een oud wijf, het debiel gedoe van een psychopaat, het geplak van de vetlappen, dat alles heet men schilderen.\u003c/em\u003e\u003c/p\u003e\r\n\r\n\u003cp\u003e\u003cem\u003eIk ga mijn schilderstukken aan dat (?) onttrekken en af en toe, hier en daar en stuk plaatsen. Ik hoop daar echt in te lukken.\u003c/em\u003e\u003c/p\u003e\r\n\r\n\u003cp\u003e\u003cbr /\u003e\r\n\u003cem\u003eSchilderen is een persoonlijk avontuur dat men eenzaam beleeft.\u003c/em\u003e\u003c/p\u003e\r\n\r\n\u003cp\u003e\u0026nbsp;\u003c/p\u003e\r\n\r\n\u003cp\u003e\u003cem\u003e[sketch]\u003c/em\u003e\u003c/p\u003e\r\n\r\n\u003cp\u003e\u003cem\u003enog uit te voeren\u003c/em\u003e\u003c/p\u003e\r\n\r\n\u003cp\u003e\u003cem\u003ela nuit d\u0026rsquo; Ulysse \u003c/em\u003e\u003c/p\u003e\r\n\r\n\u003cp\u003e\u003cem\u003e\u0026nbsp;[sketches]\u003c/em\u003e\u003c/p\u003e\r\n\r\n\u003cp\u003e\u003cem\u003eEen mandje met rijpe noten waarvan de schil losging toen ik ze vastnam.\u003c/em\u003e\u003c/p\u003e\r\n\r\n\u003cp\u003e\u003cem\u003eIets gemeenzaam met een vogelnest vol eieren.\u003c/em\u003e\u003c/p\u003e\r\n\r\n\u003cp\u003e\u003cem\u003eonder blauw \u0026ndash; licht blauw\u003c/em\u003e\u003c/p\u003e\r\n\r\n\u003cp\u003e\u003cem\u003eoranje over blauw \u0026nbsp;\u0026nbsp;\u0026ndash; \u0026nbsp;\u0026nbsp;\u0026nbsp; licht blauw\u003c/em\u003e\u003c/p\u003e\r\n\r\n\u003cp\u003e\u003cem\u003egrijs \u0026ndash; groen \u0026nbsp;\u0026nbsp;\u0026nbsp;\u0026nbsp;\u0026nbsp;\u0026nbsp;\u0026nbsp;\u0026nbsp;\u0026nbsp;\u0026nbsp;\u0026nbsp;\u0026nbsp;\u0026nbsp;\u0026nbsp;\u0026nbsp; geel oranje\u003cbr /\u003e\r\nlicht\u003c/em\u003e\u003c/p\u003e\r\n\r\n\u003cp\u003e\u003cbr /\u003e\r\n\u003cem\u003e-blauw rood\u003cbr /\u003e\r\n-mooi blauw\u003cbr /\u003e\r\n-zone violet\u003cbr /\u003e\r\n-geel\u003cbr /\u003e\r\n-groenachtig\u003cbr /\u003e\r\n-oranje\u003cbr /\u003e\r\n-oker\u003c/em\u003e\u003c/p\u003e\r\n\r\n\u003cp\u003e\u003cem\u003e[sketch]\u003c/em\u003e\u003c/p\u003e\r\n\r\n\u003cp\u003e\u0026nbsp;\u003c/p\u003e\r\n\r\n\u003cp\u003e\u003cem\u003e1978 tot 1981\u003c/em\u003e\u003cbr /\u003e\r\n\u0026nbsp;\u003c/p\u003e\r\n\r\n\u003cp\u003e\u003cem\u003e\u0026nbsp;[List of works, 1980, Edith Wahlandt, 22 schilderijen, tbc]\u003c/em\u003e\u003c/p\u003e\r\n\r\n\u003cp\u003e\u003cem\u003e\u0026nbsp;[List of works, Blue Pythagoras, Heraklithe, Sable et or, Edith Wahlandt, tbc]\u003c/em\u003e\u003c/p\u003e\r\n","date_end":"1981-01-01","reference":"JV_08_02","stream_count_app":120,"permalink":"notebook-with-texts-sketches-and-list-of-works","description_ca":"","short_description_ca":"","description_it":"","short_description_it":"","cached_primary_asset_url":"https://s3.amazonaws.com/mhka_ensembles_production/assets/public/000/063/361/medium_500/img06102020_0012.jpg?1603190984","cached_actor_names":"Jef Verheyen, Galerie Edith Wahlandt","hide_from_json":false,"prev_platform_id":null,"description_uk":"","short_description_uk":"","description_tr":null,"short_description_tr":null,"mhka_works":false,"category":{"en":"Book","nl":"Boek","fr":"Livre"},"poster_image":"https://s3.amazonaws.com/mhka_ensembles_production/assets/public/000/063/361/large/img06102020_0012.jpg?1603190984","poster_credits":"(c) Scan: CKV, 2020 - Jef Verheyen Archive","translations":[{"locale":"en","short_description":"","description":""},{"locale":"nl","short_description":"","description":""},{"locale":"fr","short_description":"","description":""},{"locale":"ru","short_description":"","description":""},{"locale":"de","short_description":"","description":""},{"locale":"es","short_description":"","description":""},{"locale":"el","short_description":"","description":""}],"actors":[{"id":1232,"name":"Jef Verheyen","category":{"en":"Author","nl":"Auteur","fr":"Auteur"}}]}