{"id":14510,"title":"Exposition intuitive","dimensions":"65 × 92 cm","date_begin":"1966-01-01","material":"10 photographic enlargements of telegrams, on wooden stretchers","art_status_id":13,"legal_status_id":47,"category_id":58,"platform_id":1,"deleted":false,"asset_count":4,"stream_count":0,"collection":"Collection M HKA, Antwerp","cached_tag_list":"Exposition intuitive Robert Filliou","publishing_process_id":1,"annotation":"\u003cp\u003eFilliou neemt een centrale plaats in binnen de collectie van het M HKA. Oorspronkelijk ontwierp Robert Filliou \u003cem\u003eProjets de toilettes\u003c/em\u003e voor een museum in M\u0026uuml;nchengladbach. Omdat het daar echter niet gerealiseerd werd, schonk hij het in 1979 aan de Stichting Gordon Matta-Clark. In 2002 en 2003 kocht het M HKA een honderdtal edities en multiples aan van Filliou. De edities van Robert Filliou bieden vaak een directe toegang tot de denkwereld van de kunstenaar.\u003c/p\u003e\r\n\r\n\u003cp\u003eRobert Filliou heeft heel zijn leven gezocht naar een universeel begrijpbare taal. Met zijn kunst wou hij de wereld verbeteren en maatschappelijk relevant zijn. Bovendien trachtte hij kunst te democratiseren en toegankelijk te maken voor iedereen. Filliou is ongetwijfeld een van de belangrijkste vernieuwers van de conceptuele kunst in de jaren \u0026lsquo;60, \u0026lsquo;70 en \u0026rsquo;80, die niet alleen een enorme invloed uitoefende op zijn tijdgenoten, maar nog steeds als referentie geldt voor kunstenaars van jongere generaties.\u003c/p\u003e\r\n\r\n\u003cp\u003eOmstreeks 1959, na een tijd van verzet tegen de Nazi\u0026rsquo;s , studies in de VS, reizen naar het Oosten, keert Filliou terug naar Frankrijk, om een carri\u0026egrave;re als kunstenaar uit te bouwen. Vrij snel komt Filliou in contact met de \u003cstrong\u003eFluxus-beweging\u003c/strong\u003e,\u0026nbsp; een los georganiseerde groep van kunstenaars die zich door middel van \u0026lsquo;levende kunst\u0026rsquo;, vooral happenings, wilden afzetten tegen de artistieke traditie. Ze dreven de spot met de professionele kunstbeoefening en met de bourgeoismentaliteit. Dit sloot aan bij Fillious opvattingen over kunst. Volgens hem was iedereen een kunstenaar en was het de taak van kunstenaars om dit aan te tonen.\u003c/p\u003e\r\n\r\n\u003cp\u003eZijn fascinatie voor het beeldende aspect van taal leidde tot een visuele po\u0026euml;zie. Met een grote eenvoud visualiseerde hij zijn gedachten, intenties en voorstellen. Hij transformeerde alledaagse objecten en gaf ze een po\u0026euml;tisch karakter. Het po\u0026euml;tische was volgens hem een middel om \u003cstrong\u003ede grens tussen kunst en leven op te heffen\u003c/strong\u003e. Om de kunst te redden van de bourgeoisie die haar enkel als een object beschouwt, gebruikte hij vaak arme materialen zoals touw, spijkers en houten plankjes in slecht uitgevoerde composities\u003c/p\u003e\r\n\r\n\u003cp\u003eDe telegrammen kunnen in twee groepen opgesplitst worden. Een eerste groep heet: \u0026#39;Zonder materialen, bijna\u0026#39;.\u0026nbsp; Het enige gebruikte materiaal is het telegram zelf, uitvergroot en gemonteerd op hout. Het materiaal zijn de zinnen zelf: \u0026#39; de nacht, gezien vanuit de nacht, is dag,\u0026nbsp; \u0026#39;Alles gebeurt en alles gebeurt tegelijkertijd\u0026rsquo;,\u0026nbsp; \u0026lsquo;je bent een voorafspiegeling van jezelf, je weerspiegelt jezelf, je bent een bespiegeling van jezelf\u0026rsquo;.\u003c/p\u003e\r\n\r\n\u003cp\u003eDe tweede groep telegrammen is \u0026#39;Met materialen\u0026#39;, telkens is een object bevestigd aan het telegram: bijvoorbeeld een zaag met een rood handvat. Op alle telegrammen staat de tekst: \u0026#39;ergens, op een of andere manier, is dit een rode vogel\u0026rsquo;, behalve op een, daarop staat een foto van Robert Filliou en de tekst: \u0026#39;Ergens, op een of andere manier, ben ik dit.\u0026#39;\u003c/p\u003e\r\n\r\n\u003cp\u003eBij het maken van \u0026#39;Intu\u0026iuml;tieve Exhibition\u0026#39; (de telegrammen) wilde Filliou voorbij de erfenis van Duchamp gaan, voorbij het inzicht dat elk object, zoals bijvoorbeeld bovengenoemde zaag, op twee verschillende manieren kan gezien worden: als een functioneel voorwerp en als een ready- made. Voor Filliou betekent Duchamps adagio dat de vondst op zich, de uitvinding, de compositie heeft vervangen. Voor Filliou is dit een totaal Westerse kijk op de dingen, en gaat ze voorbij aan de\u0026nbsp; symbolische betekenis die objecten zouden kunnen hebben in een andere maatschappelijke context. Voor Filliou is de compositie, de samenstelling, de intu\u0026iuml;tie veel belangrijker. Filliou wil weg van het autonome kunstwerk ten voordele van een maatschappelijk commentaar.\u003c/p\u003e\r\n\r\n\u003cp\u003e\u0026nbsp;\u003c/p\u003e\r\n\r\n\u003cp\u003eDe telegrammen worden aangekocht op eigen budget voor 35\u0026nbsp;000 euro en moeten nog gerestaureerd.\u003c/p\u003e\r\n\r\n\u003cp\u003eFilliou neemt een centrale plaats in binnen de collectie van het M HKA. Oorspronkelijk ontwierp Robert Filliou \u003cem\u003eProjets de toilettes\u003c/em\u003e voor een museum in M\u0026uuml;nchengladbach. Omdat het daar echter niet gerealiseerd werd, schonk hij het in 1979 aan de Stichting Gordon Matta-Clark. In 2002 en 2003 kocht het M HKA een honderdtal edities en multiples aan van Filliou. De edities van Robert Filliou bieden vaak een directe toegang tot de denkwereld van de kunstenaar.\u003c/p\u003e\r\n\r\n\u003cp\u003eRobert Filliou heeft heel zijn leven gezocht naar een universeel begrijpbare taal. Met zijn kunst wou hij de wereld verbeteren en maatschappelijk relevant zijn. Bovendien trachtte hij kunst te democratiseren en toegankelijk te maken voor iedereen. Filliou is ongetwijfeld een van de belangrijkste vernieuwers van de conceptuele kunst in de jaren \u0026lsquo;60, \u0026lsquo;70 en \u0026rsquo;80, die niet alleen een enorme invloed uitoefende op zijn tijdgenoten, maar nog steeds als referentie geldt voor kunstenaars van jongere generaties.\u003c/p\u003e\r\n\r\n\u003cp\u003eOmstreeks 1959, na een tijd van verzet tegen de Nazi\u0026rsquo;s , studies in de VS, reizen naar het Oosten, keert Filliou terug naar Frankrijk, om een carri\u0026egrave;re als kunstenaar uit te bouwen. Vrij snel komt Filliou in contact met de \u003cstrong\u003eFluxus-beweging\u003c/strong\u003e,\u0026nbsp; een los georganiseerde groep van kunstenaars die zich door middel van \u0026lsquo;levende kunst\u0026rsquo;, vooral happenings, wilden afzetten tegen de artistieke traditie. Ze dreven de spot met de professionele kunstbeoefening en met de bourgeoismentaliteit. Dit sloot aan bij Fillious opvattingen over kunst. Volgens hem was iedereen een kunstenaar en was het de taak van kunstenaars om dit aan te tonen.\u003c/p\u003e\r\n\r\n\u003cp\u003eZijn fascinatie voor het beeldende aspect van taal leidde tot een visuele po\u0026euml;zie. Met een grote eenvoud visualiseerde hij zijn gedachten, intenties en voorstellen. Hij transformeerde alledaagse objecten en gaf ze een po\u0026euml;tisch karakter. Het po\u0026euml;tische was volgens hem een middel om \u003cstrong\u003ede grens tussen kunst en leven op te heffen\u003c/strong\u003e. Om de kunst te redden van de bourgeoisie die haar enkel als een object beschouwt, gebruikte hij vaak arme materialen zoals touw, spijkers en houten plankjes in slecht uitgevoerde composities\u003c/p\u003e\r\n\r\n\u003cp\u003eDe telegrammen kunnen in twee groepen opgesplitst worden. Een eerste groep heet: \u0026#39;Zonder materialen, bijna\u0026#39;.\u0026nbsp; Het enige gebruikte materiaal is het telegram zelf, uitvergroot en gemonteerd op hout. Het materiaal zijn de zinnen zelf: \u0026#39; de nacht, gezien vanuit de nacht, is dag,\u0026nbsp; \u0026#39;Alles gebeurt en alles gebeurt tegelijkertijd\u0026rsquo;,\u0026nbsp; \u0026lsquo;je bent een voorafspiegeling van jezelf, je weerspiegelt jezelf, je bent een bespiegeling van jezelf\u0026rsquo;.\u003c/p\u003e\r\n\r\n\u003cp\u003eDe tweede groep telegrammen is \u0026#39;Met materialen\u0026#39;, telkens is een object bevestigd aan het telegram: bijvoorbeeld een zaag met een rood handvat. Op alle telegrammen staat de tekst: \u0026#39;ergens, op een of andere manier, is dit een rode vogel\u0026rsquo;, behalve op een, daarop staat een foto van Robert Filliou en de tekst: \u0026#39;Ergens, op een of andere manier, ben ik dit.\u0026#39;\u003c/p\u003e\r\n\r\n\u003cp\u003eBij het maken van \u0026#39;Intu\u0026iuml;tieve Exhibition\u0026#39; (de telegrammen) wilde Filliou voorbij de erfenis van Duchamp gaan, voorbij het inzicht dat elk object, zoals bijvoorbeeld bovengenoemde zaag, op twee verschillende manieren kan gezien worden: als een functioneel voorwerp en als een ready- made. Voor Filliou betekent Duchamps adagio dat de vondst op zich, de uitvinding, de compositie heeft vervangen. Voor Filliou is dit een totaal Westerse kijk op de dingen, en gaat ze voorbij aan de\u0026nbsp; symbolische betekenis die objecten zouden kunnen hebben in een andere maatschappelijke context. Voor Filliou is de compositie, de samenstelling, de intu\u0026iuml;tie veel belangrijker. Filliou wil weg van het autonome kunstwerk ten voordele van een maatschappelijk commentaar.\u003c/p\u003e\r\n\r\n\u003cp\u003e\u0026nbsp;\u003c/p\u003e\r\n\r\n\u003cp\u003eDe telegrammen worden aangekocht op eigen budget voor 35\u0026nbsp;000 euro en moeten nog gerestaureerd.\u003c/p\u003e\r\n\r\n\u003cp\u003e\u0026nbsp;\u003c/p\u003e\r\n","date_end":null,"reference":"","stream_count_app":27,"permalink":"exposition-intuitive","description_ca":null,"short_description_ca":null,"description_it":null,"short_description_it":null,"cached_primary_asset_url":null,"cached_actor_names":null,"hide_from_json":false,"prev_platform_id":null,"description_uk":null,"short_description_uk":null,"description_tr":null,"short_description_tr":null,"mhka_works":true,"category":{"en":"Installation","nl":"Installatie","fr":"Installation"},"poster_image":"https://s3.amazonaws.com/mhka_ensembles_production/assets/public/000/033/188/large/2016_Filliou_2__3_.jpg?1476360345","poster_credits":"(c)image: M HKA ","translations":[{"locale":"en","short_description":"","description":"\u003cp\u003e\u003cstrong\u003eExcerpt of the conversation between Robert Filliou (RF) and Irmeline Lebeer (IL), Flayosc, France, August 1976.\u003c/strong\u003e\u003c/p\u003e\r\n\r\n\u003cp\u003e\u003cstrong\u003eRF:\u003c/strong\u003e \u0026lsquo;\u003cstrong\u003eIntuitive Exhibition\u003c/strong\u003e.\u0026rsquo; That\u0026rsquo;s the telegrams. In this exhibition, there were the telegrams and the anticipated relics. It was my first exhibition in France, ten years ago, in 1966. I prepared and conceived the \u003cem\u003eTelegrams\u003c/em\u003e when George and I had the Cedilla. We have photos for that. \u003cem\u003eAnticipated Relics\u003c/em\u003e was a projection of slides against the wall.\u003cbr /\u003e\r\n\u0026nbsp;\u0026nbsp;\u0026nbsp;\u0026nbsp;\u0026nbsp;\u0026nbsp;\u0026nbsp;\u0026nbsp;\u0026nbsp;\u0026nbsp;\u0026nbsp; In the telegrams there are two parts. The first one is \u0026lsquo;Without Materials, Almost\u0026rsquo;. It means that the only material is the telegram, enlarged and mounted on wood. Just things like: \u0026lsquo;The night, seen from night, is day. \u0026lsquo;Everything happens and everything happens at the same time.\u0026rsquo; \u0026lsquo;You precede yourself, reflect yourself, follow yourself.\u0026rsquo; Things like that. But the second part is \u0026lsquo;With Materials\u0026rsquo;. It means that an object is hanging on the telegram each time: a saw, for example, with a red handle. And each time there\u0026rsquo;s this text: \u0026lsquo;Somewhere, somehow, this is a red bird.\u0026rsquo; I kept the theme of the bird for almost everything, except for the last one, which is a picture of me and says: \u0026lsquo;Somewhere, somehow, this is me.\u0026rsquo;\u003cbr /\u003e\r\n\u0026nbsp;\u0026nbsp;\u0026nbsp;\u0026nbsp;\u0026nbsp;\u0026nbsp;\u0026nbsp;\u0026nbsp;\u0026nbsp;\u0026nbsp;\u0026nbsp; When I was making \u0026lsquo;Intuitive Exhibition\u0026rsquo; I wanted to go beyond the heritage of Duchamp, who taught us once and for all that any object, like the saw I was talking about, may be considered from at least two points of view: by its function or as a ready-made work of art. For me, this is a totally Western view of things. In another continent this saw could already be a symbol of power. It could be a taboo object. If we go into space, we could encounter animals who are exactly like this saw. A red bird, for example. There\u0026rsquo;s that reference. I called it \u0026lsquo;Intuitive Exhibition\u0026rsquo; in the sense that until now, through our great predecessors like Duchamp, invention has replaced composition. Many modern artists are more attached to invention. But I propose \u0026ndash; and practice \u0026ndash; that intuition should replace invention.\u003c/p\u003e\r\n"},{"locale":"nl","short_description":"","description":""},{"locale":"fr","short_description":"","description":""},{"locale":"ru","short_description":"","description":""},{"locale":"de","short_description":"","description":""},{"locale":"es","short_description":"","description":""},{"locale":"el","short_description":"","description":""}],"actors":[{"id":52,"name":"Robert Filliou","category":{"en":"Creator","nl":"Vervaardiger","fr":"Créateur"}}]}