{"id":3380,"name":"Serge Largot","email":"kaat.vannieuwenhuyse@muhka.be","language_id":1,"permalink":"serge-largot","deleted":false,"legal_status_id":null,"url_1":"http://serge-largot.com/","twitter":null,"category_id":47,"date_of_birth":"1929-01-01T00:00:00.000+00:00","place_of_birth":null,"country_of_birth":null,"place_of_residence":null,"country_of_residence":null,"cached_privileges_list":"User","cached_tag_list":"Serge Largot Ernest Aerts Onderaards Bryggium Lumen Numen V.A.G.A. Kufferanium Artension Philippe d'Arschot Sophie Veys","publishing_process_id":1,"can_log_in":false,"firstname":"Ernest","lastname":"Aerts","annotation":"","url_2":"https://sergelargotoeuvrerecent.wordpress.com","url_3":"","cached_name":"Serge Largot","date_of_death":"2019-01-01T00:00:00.000+01:00","cached_name_asc":"Serge Largot","stream_count_app":170,"gender":"male","platform_admin":null,"description_ca":"","short_description_ca":"","description_it":"","short_description_it":"","hide_from_json":false,"prev_platform_id":null,"description_uk":null,"short_description_uk":null,"description_tr":null,"short_description_tr":null,"poster_image":"https://s3.amazonaws.com/mhka_ensembles_production/assets/public/000/073/542/large/SL_FOTO002.jpg?1628168691","poster_credits":"© Bernd Urban, Antwerpen","media_count":1,"items_count":145,"translations":[{"locale":"en","short_description":"","description":"\u003cp\u003eWorking under the pseudonym Serge Largot, the poet and artist Ernest Aerts (1929-2019) developed a colour theory over the years in various phases, which he strived to use daily in what he called \u0026ldquo;luminous painting\u0026rdquo;.\u0026nbsp;Largot sought to reveal the ineffable essence of existence by relentlessly using lyrical abstraction, intensely luminous colours, ethereal elements, and references to all things spiritual or \u0026ldquo;numinous\u0026rdquo;. In 1965, author and art critic Paul De Vree noted in Largot\u0026rsquo;s practice a similarity to Jef Verheyen\u0026rsquo;s work:\u0026nbsp;\u003cem\u003e\u0026quot;Serge Largot\u0026rsquo;s vocabulary is rooted in antithesis, contrast, and conflict, and therefore relates to Jef Verheyen\u0026quot;\u003c/em\u003e. Unlike Jef Verheyen\u0026#39;s oeuvre, however, \u0026quot;the Largot effect\u0026quot; as Paul De Vree called it, seems to have slipped between the cracks of history.\u003c/p\u003e\r\n\r\n\u003cp\u003eFrom the depths of a proverbial shadow, Serge Largot was not only engaged in a thorough reflection on reality through the prism of painting, the various initiatives he undertook also bear witness to his great urge to shape the world of tomorrow. This self-proclaimed \u0026ldquo;peintre maudit\u0026rdquo; repeatedly set himself up as a shining example for both the general public and fellow artists. Following his dissatisfaction with the G58 group, he founded Onderaards (1962-1967), a collective in which Fred Bervoets, Jan Diels, Wybrand Ganzevoort, and Wannes Van De Velde participated. He was also a co-founder of the international movement Lumen Numen (1967-1972), whose mission was to resist producing what they saw as \u0026ldquo;soulless avant-garde clutter\u0026rdquo; and who, mindful of their name, strived to reach \u0026ldquo;pure light\u0026rdquo;. Mark Meekers, Kari Bert, Ben Koelman, Roger Wouters, and Gilberte De Leger were all involved in Lumen Numen. Through both groups, Serge Largot held countless exhibitions and recorded his views and ideas in various publications. In 1968, Largot became the chairman of the Vrije Aktie Groep Antwerpen (V.A.G.A.), which advocated for social solidarity and better quality of life through several interventions in Antwerp\u0026rsquo;s city center. The collective contributed to the transformation of the Royal Palace in Antwerp, which became the I.C.C., the International Cultural Centre. As a disruptive thinker, Largot had a profound social commitment; he contested excessively bureaucratic institutions and fought for greater transparency.\u003c/p\u003e\r\n"},{"locale":"nl","short_description":"","description":"\u003cp\u003eSerge Largot is gedurende zijn lange carri\u0026egrave;re schilder, schrijver, dichter, curator en pedagoog. In een interview met Jan Diels, gepubliceerd in het tijdschrift \u003cem\u003eKontrast\u003c/em\u003e 5 (1962), oefent hij naar eigen zeggen, \u0026ldquo;de beroepen van assistent-hofschilder, nageltjesrechter, steengraver, commis-de-cuisine, glazenier, magazijnier, papierhandelaar, pistoolschilder, bureelbediende, hoogovenarbeider, bordenwasser, herbergier (Brugge), groothandelaar in zeep en heiltherapeut uit en hoopte nooit meer te werken.\u0026rdquo; Deze Peintre vagabond, zoals hij zichzelf later zal noemen, zal verblijven in Belgi\u0026euml;, Nederland, Frankrijk, Tunesi\u0026euml;, Spanje, Bonaire en de Verenigde Staten.\u003c/p\u003e\r\n\r\n\u003cp\u003eNa een aanvaring met de Antwerpse kunstenaarsgroep G58/Hessenhuis vormt hij als tegenreactie de groep \u003cem\u003eOnderaards\u003c/em\u003e (1962-1967), een groep kunstenaars die weinig of geen aansluiting vindt bij de toenmalige artistieke circuits en als dusdanig een \u003cem\u003eunderground \u003c/em\u003euitmaakt. De groep komt al snel bovengronds met tentoonstellingen met werk van diverse figuren zoals Fred Bervoets, Wannes Van de Velde en Jan Dries. Expo\u0026rsquo;s vinden plaats in Antwerpen, Brussel en Brugge. In dezelfde periode is Serge Largot actief betrokken bij de internationale tentoonstelling \u003cem\u003eBryggium\u003c/em\u003e (1966) in Brugge, wat later zal uitgroeien tot de \u003cem\u003eTri\u0026euml;nnale\u003c/em\u003e (1968-1974 / 2015-heden). Dat gebeurt in nauwe samenwerking met criticus graaf Philippe d\u0026rsquo;Arschot, wat overigens het begin betekent van een lange vriendschap tussen beiden. In 1967 richt hij samen met de schilders Kari Bert en Mark Meekers de groep \u003cem\u003eLumen Numen\u003c/em\u003e. Deze groep tekende verzet aan tegen het \u0026ldquo;zielloos avant-gardistisch \u0026lsquo;gemodder\u0026rsquo;\u0026rdquo;, aldus Mark Meekers, en streefde ernaar de illuminatie van de kleur kenbaar te maken en het intu\u0026iuml;tieve en geestelijke te verkennen of te herstellen. Een eerste \u003cem\u003eLumen Numen\u003c/em\u003e tentoonstelling vindt plaats in de Antwerpse zaal Campo, en er verschijnt een bijbehorende catalogus. De publicatie bevat theoretische bijdragen van onder meer Philippe D\u0026rsquo;Arschot en Serge Largot over kleurdenken. Deze \u0026ldquo;teksten ademen een coloristisch en optisch picturalisme dat hand in hand gaat met een transcendentaal \u0026nbsp;en spiritueel vitalisme\u0026rdquo;, aldus kunstwetenschapper Johan Pas (2021). Er vonden tentoonstellingen plaats in Brussel, Aalst, Antwerpen en Gent. De laatste expo onder de noemer \u003cem\u003eLumen Numen\u003c/em\u003e was te zien in 1982 in Leuven. Serge Largot zelf zal een leven lang binnen zijn artistieke praktijk onderzoek doen het \u0026lsquo;lumineuze\u0026rsquo;. Dit onderzoek naar en evocatie van het pure, bezielde licht toont zich in Largots \u0026ldquo;lyrisch-abstracte schilderijen in een heftig coloriet\u0026rdquo; (Pas, 2021).\u003cbr /\u003e\r\nIn 1968 zal de kunstenaar-organisator en eeuwige contestant Serge Largot betrokken zijn bij het protest van de Vrije Actiegroep Antwerpen (VAGA), onder meer bij de tijdelijke bezetting van het Museum voor Schone Kunsten in Antwerpen (KMSKA). Met deze actie, deels georganiseerd in Serge Largots huis, klaagt de groep hemelbestormers onder meer het gebrek aan aandacht voor hedendaagse kunstenaars aan. Initiatiefnemers zijn onder meer Jef Verheyen, Panamarenko, Hugo Heyrman, Wybrand Ganzevoort en Wannes Van De Velde. De VAGA betekent niet alleen een oppositionele stem in het Antwerpse culturele leven, ze hebben tevens aandacht voor sociale solidariteit en leefbaarheid in de binnenstad. De groep organiseert enkele tentoonstellingen, zo ook door Largot met \u0026ldquo;NOT FOR SALE ART\u0026rdquo;. De VAGA wordt in 1969 ontbonden, maar hun idee\u0026euml;n en acties zullen ertoe bijdragen dat het jaar nadien het Internationaal Cultureel Centrum (ICC) de deuren opent in het voormalig Koninklijk Paleis op de Meir in de Antwerpen. Tussen 1971 en 1973 zal Serge Largot samen met graaf Philippe d\u0026rsquo;Arschot aan de Universit\u0026eacute; Libre de Bruxelles (ULB) de \u003cem\u003eCollectie Kufferanium\u003c/em\u003e lanceren, een collectie van hedendaagse kunst bedoeld om de studenten en het bredere publiek te laten kennismaken met deze zogenaamde \u0026ldquo;levende kunst\u0026rdquo;. Tussen 1981 en 1985 zal Serge Largot nauw betrokken zijn bij het \u0026ldquo;Rijnmond Platform voor Beeldende Kunstenaars\u0026rdquo; in Rotterdam, een kunstorganisatie die ijvert voor een nieuw tentoonstellingsbeleid in de Nederlandse havenstad. In samenwerking met Pierre Souchaud zal Largot in 1982 in Poitiers in Frankrijk\u0026nbsp; de \u0026ldquo;association d\u0026rsquo;artistes\u0026rdquo; \u003cem\u003eArtension\u003c/em\u003e opstarten, inclusief het gelijknamige tijdschrift. Mede door deze talrijke buitenlandse initiatieven en reizen zal Serge Largot tijdens de jaren tachtig in Belgi\u0026euml; gaandeweg van het artistieke toneel verdwijnen. In 2019 zal Serge Largot overlijden in Grandpr\u0026eacute;, zijn laatste woonplaats in Frankrijk.\u003c/p\u003e\r\n\r\n\u003cp\u003e\u0026nbsp;\u003c/p\u003e\r\n"},{"locale":"fr","short_description":"","description":""},{"locale":"ru","short_description":"","description":""},{"locale":"de","short_description":"","description":""},{"locale":"es","short_description":"","description":""},{"locale":"el","short_description":"","description":""}],"locations":[{"country":"FR","place":"Grandpré","category":{"en":"Died in","nl":"Overleden in","fr":"Décédé en"}},{"country":"BE","place":"Brugge","category":{"en":"Born in","nl":"Geboren in","fr":"Né à"}}]}